jetty - weblog@20six.nl

Ik ben nog steeds niet hier aan het bloggen. Ik zit nog steeds vrolijk op dit blog te schrijven... Als jullie me willen volgen... Kom gerust maar laat geen nare en/of rottige berichtjes achter zoals ik hier gehad heb.

Het is ook daarom dat ik hier weg ben...

'Plaatsje geven

Het optreden van Louis van Dijk, Cor Bakker en Philippe Elan gisteren was gwweldig!!!!! We hebben zitten genieten. Fantastische pianisten en een geweldige chansonnier. bijna allemaal franstalige nummers maar ook een paar nummers van Ramses Shaffy en Frans Halsema. Echt geweldig. Het concert gvan gisteren was de laatste in een reeks maar ze zijn van plan om volgend seizoen weer een nieuwe serie concerten te doen. Als ze hier in de buurt komen ga ik er absoluut weer naar toe. Een aanrader!!!!!

Gisteren had ik mijn vriendin uit Vaals aan de telefoon. We zijn al zo'n 32 jaar vriendin. Door de afstand zien we elkaar (te) weinig maar via msn, smsjes en natuurlijk de telefoon houden we contact.

De laatste jaren echter bel ik haar (en andere vriendinnen) te weinig. Vanaf ik ziek geworden ben lijkt het wel of ik een een bunkertje gekropen ben. Op H&B hebben we het er een keer over gehad wat kanker doet met je vriendschappen. Krijg je er meer vrienden bij, vallen vrienden af, hoe sta je nu zelf in het leven en dan specifiek naar je naasten en je vrienden... Veel van de groep zeiden dat naasten en vrienden dierbaardeer geworden zijn. Dat uitte zich dan iin het vaker op bezoek gaan en de contacten nauwer aan te halen. Bij mij is dat juist het tegenovergestelde merk ik Tuurlijk zijn vrienden en naasten me dierbaarder geworden maar... Ik sluit me af. Bel uit mezelf bijna niemand meer... Ga nog weinig bij m'n vriendinnen en familie langs. Als ze hier komen.... oké... gezellig. Als ze bellen.... Top... Maar ik laat het aan alle kanten afweten. En dat is niets voor mij. Ik ken mezelf zo niet terug. 'Vroeger' (en dan bedoel ik voor ik ziek werd) kon het huis me niet vol genoeg zijn. Heerlijk, hoe meer mensen hoe gezelliger. ik kon uuuuuuren aan de telefoon hangen met vriendinnen. Eindeloos kleppen beppen en kletsen ... en jaja... Ook roddelen...

Nu is dat weg... Daar had ik het gisteren met ijn vriendin over want ik voel me dus best wel schuldig over het feit dat ik mijn vriendschappen zo verwaarloos. En dan met name die familie en vrienden die er al die tijd vanaf ik kanker kreeg voor me zijn geweest.

Mijn vriendin vond dat helemaal niet erg... Sterker nog... Ze begreep het en kon mij zelfs uitleggen waardoor het misschien wel kwam. Toen ik nog niet ziek was was het leven een stuk ongecompliceerder. Nu is dat een stuk anders. In mijn hoofd is het regelmatig een chaos. Druk in mijn hoofd. En daarom is er momenteel gewoon geen ruimte om andere dingen daarbij te hebben. Nog geen ruimte voor 'zomaar gezellige dingen'... iemand dus zomaar even op te bellen om dan lekker uitvoerig te kletsen. Als menen mij bellen ben ik er voor de volle 100% bij. Ik vind het dan idd heel erg leuk. Klets vrolijk mee en ik vind dat oprecht leuk. Maar om dat zelf te doen.... Daar is gewoonweg nog geen ruimte voor.

Ik kon me helemaal vinden in haar uitleg.

Gisteravond in bed vertelde ik Goos dat. Maar terwijl ik dat vertelde liepen de tranen over m'n wangen. En die tranenstroom hield niet op... Ik zei tegen Goos dat ik er moeite mee heb dat ik zo veranderd ben. Vond ik het vroeger gezellig als er veel mensen op visite waren.... Nu moet ik er niet aan denken. Ga net zo lief met z'n 2tjes op een onbewoond eilandje zitten. Drukte om me heen? Vroeger smulde ik ervan. Ik was een 'mensenmens'.. Nu wil ik het liefst met rust gelaten worden... Veilig in m'n bunkertje... En dat voelde toch wel kl*te. Ht feit dat ik mezelf niet meer herken hierin Dat ik voor m'n gevoel een vreemde voor mezelf ben.... Dáár heb ik heel veel moeite mee.

Goos kon me gelukkig ook vertellen hoe dat misschien komt... Hij trok de vergelijking met onze verhuizing van een paar weken geleden. Het huis waar we nu wonen is nieuw... Alles is nog kaal, we moeten het huis nog leren kennen. We moeten nog veel spullen uitpakken en ... inderdaad... 'een plekje geven'... Had ik tot voor kort een hekel aan de zin... 'alles een plekje geven'... Nu kon ik er wat mee. Want die vergelijking met het huis en mijn lichaam gaat hier absoluut op. Het oude 'huis' was vertrouwd, je wist alles te staan en er was niks overhoop gehaald. Nu ligt dat anders. Het nieuwe 'huis' moet verkend worden. Uitvinden hoe alles werkt, waar alles het beste kan staan, orde scheppen in de chaos, dingen kwijt zijn... en weer terug vinden.....

Na een uur in tranen geweest te zijn kwam de rust over me na deze uitleg. Ik ben dan ook daarna als een blok in slaap gevallen...

Tijdens het verhuizen vond ik nog een tegoedbon voor het theater. Volgens mij is die nog geldig... En vanavond komt DIT in het theater hier in Almelo...

Ik denk dat ik dus zo naar de stad ga om even bij het theater langs te gaan. Moest toch de stad in dus het is het nuttige met het aangename verenigen.. Avondje theater met Goos.... Ja, heb ik zin in.. Sowieso heb ik altijd zin om naar het theater te gaan. Het is alleen altijd zo idioot duur. Voor Jan-met-de-pet (wwaronder ik mezelf ook schaar) is het financieel bijna niet meer haalbaar om daar naar toe te gaan. Jammer....

Gaan jullie trouwens wel eens naar het theater? En naar wat voor soort voorstelling of concert gaan jullie dan???

Verder heb ik voor vandaag weinig plannen. Mijn vriendin uit Vaals belt me over een uurtje. Gezellig, heb haar al een tijdje niet gesproken omdat ze aan het wintersporten was...

En verder vandaag.... Naar de stad, thuis de boel opruimen en de eeuwige strijk....

Gisteren op H&B een hele leuke dag gehad. Nu is elke keer wel leuk maar gisteren was er een met een randje. Het begon 's morgens al. Het sporten bestond deze keer uit een veredeld stijldansen. Een quickstepje, samba'tje, chachacha en salsa. Maar dan zonder partner. Nu hebben Goos en ik jaaaaaaren geleden dansles gehad en de stappen zaten er na al die jaren nog goed in. Ik oogstte dus lof en bewondering. En dat voelt lekker. "Ohhh, wat kan jij mooi dansen zeg, wat kan jij dat goed...

..." Kijk, dat is prettig om te horen.

Vorige week maandag zat ik er helemaal doorheen. Flinke dip en een nog flinkere huibui. Een van de deelnemers, André, zei in het voorbij lopen iets van "Goede morgen prinses"... Dat vond ik zo lief van hem. Hij had geen idee waarom ik in een dip zat, hoorde ook niet waar ik het met de fysiotherapeute over praatte. Maar wel even terloops die lieve opmerking. Ik zei hem dat gisteren ook. Dat die opmerking mij goed had gedaan en dat ik het lief van hem vond dat hij dat zo zei tegen mij vorige week.

Tijdens de lunch gisteren stopte hij me iets toe... Een kaartje van een van de 'disneyprinsessen'. Dat vond ik toch wel zo hartstikke lief.

Mocht ik weer eens in een dip dreigen te komen kijk ik gewoon even naar dit kaartje....

Afgelopen maandag hadden we het thema 'kanker en intimiteit' Een beladen onderwerp maar wel een onderwerp dat wel actueel kan zijn. Als je een borstamputatie hebt gehad kan het wel iets zijn waar je moeite mee hebt. Een man bagataliseerde het in mijn ogen een 'beetje'.. "Ach, in de sauna komt ook een vrouw met 1 borst en die doet er ook niet moeilijk over. Ik zie het nog niet eens..." En meer van die opmerkingen. Helemaal tegen het (mijn) verkeerde been natuurlijk. Hoe kan hij weten hoeveel die vrouw heeft moeten overwinnen om die sauna in te gaan. Hij kan het dan wel niet erg vinden.... Zij moet het wel doen. En de opmerking dat hij het niet eens ziet snijdt natuurlijk helemaal geen hout. Hij zegt notabene dat ze maar 1 borst heeft... Zie je het dan of zie je het dan niet....

Tijdens de koffiepauze kwam hij er nog even op terug. Hij bood zijn excuses aan en het was absoluut niet zijn bedoeling geweest om me te kwetsen.

Gistermiddag hadden we een creatieve middag. Je kon knutselen. Bovengenoemde man ging met speksteen aan de gang en had een heel leuk vogeltje gemaakt. Toen het af was gaf hij het aan mij.... Hij had het ook mee naar huis kunnen nemen en aan zijn vrouw kunnen geven. Maar nee... Hij gaf het mij. Iedereen van de groep zag het als een soort van goedmakertje van de afgelopen maandag.

Aan het eind van de middag hadden we het laatste half uurtje zwemmen. Omdat het de laatste keer was had de fysiotherapeute een soort van hoge drukspuit in het zwembad mee genomen en kregen we een watermassage... heeeeeerlijk.

Al met al een heel leuk 'verwendagje' dus.

De dag heeft zich jammer genoeg niet in die trend voortgezet want 's avonds namen mijn darmen een loopje met me... Wel weer een paar kilo afgevallen daardoor denk ik

Ben ik nog ff... Omdat ik de laatste paar dagen een paar kwetsende reacties op mijn blogjes heb gehad heb de de optie 'reageren' uitgezet. Jammer maar helaas. Ik kan nergens iets vinden dat de mogelijkheid biedt dat alleen 20sixers kunnen reageren dus dan maar zo....
Leve 20six.. Wat is het er beter op geworden zeg.....

Eindelijk na maaaaaanden weet ik weer hoe het is om je redelijk fit te voelen. Afgelopen zondag en maandag was ik fit!!!! Weer het gevoel gehad dat ik de wereld aankon. Even niet dat allesoverheersende moeie gevoel en daardoor had ik die 2 dagen dus ook een heerlijk zonnig humeur. Het gevoel weer lucht te hebben om te ademen, leven en vooral te genieten. Gewoon het genieten van het goed voelen. Eergisteren kwam Pluis gezellig een nachtje te logeren en zij heeft dus mooi kunnen mee profiteren van mijn goeie dagen. En dat resulteerde eergisteravond in een avondje IKEA. Samen met Pluis en dochterlief dus naar Hengelo gereden in Pluis haar scheurmobiel. Pluis haar avond kon niet meer stuk nadat zij de gordijnstof had gekocht die ze zo graag wilde hebben. Zelf heb ik me nog redelijk netjes ingehouden. Alleen een badkamerkleedje, 8 fotolijstjes en een zakje snoep gekocht. En oh ja.... Ook nog een taartje voor bij de koffie.
Gisteren zijn Pluis en ik de stad hier ingegaan. Lekker gewinkeld, mooie spijkerbroek gekocht en uiteraard ergens lekker koffie geleuterd.
Ben nu wel munt maar ik heb het er enorm graag voor over gehad. De verdere week zal ik me rustig houden en zal ik wel nodig hebben om van deze dagen een beetje bij te komen. Maar deze dagen... Die neemt neemt niemand me meer af...!!!!!

Uitzoeken..

Denk dat ik volgende week toch maar even ga uitzoeken hoe ik mijn blog weer mooi kan maken. Zoals hij nu is bevalt me niks. Kleuren vind ik niet mooi, de layout is niet naar m'n zin. Ik heb al bij sommige loggers gezien dat er wel weer iets moois van te maken is. het zal mij dus ook wel weer lukken.

Straks ga ik eerst even strijken. Dat ligt hier zo langzamerhand wortel te schieten. Moet gebeuren en om het nuttige met het aangename te verenigen zet ik de strijkplank voor de tv neer. Op ned. 2 is nu de 2e halve finale bezig van de Australian Open.

Mijn dip is nog niet helemaal over maar het gaat wel alweer de goeie kant op. Kan niet te lang in een dip blijven, moet toch weer vooruit toch...??

[volgende pagina]