Dip..

Gek, zo'n leuk weekend gehad en dan toch vandaag een dip. Dacht dat ik lekker lang op het geslaagde weekend kon teren.... Niet dus..
Ik werd vanmorgen al down wakker... Onrustige nacht gehad, buikrampen die verder niks hebben opgeleverd. Kon daardoor slecht in slaap komen en werd dus al niet uitgeslapen wakker.
Op Herstel & Balans ging het al niet veel beter. De oefeningen met de toestellen gingen nog wel. Je kan dan gewoon rustiger aan doen. Maar bij het fietsen ging het dus helemaal mis... Kon de trappers haast niet vooruit krijgen. Alles voelde zwaar en alles ging enorm moeizaam. En dàt kon ik dus juist niet hebben. Heb het gevoel dat ik door die k*tkanker al zoveel moet inleveren en dan ook nog eens de energie missen om gewoon te kunnen fietsen. Voelde me zo'n enorme kruk. De tranen kwamen er dus aan... De fysiotherapeute zag het en kwam meteen bij me staan. Vroeg wat er aan de hand was en toen braken de sluizen pas ècht open... Snikken, kwaad zijn op m'n lijf dat diet doet wat ik wil, zo enorm tegen m'n grenzen aanlopen, het gevoel hebben dat de afgelopen 7 weken H&B alleen maar 'lekker en leuk' waren maar me fysieks niks hadden opgeleverd... Gelukkig liet ze me even uithuilen. Ze zei me dat het ook niet zo verwonderlijk was dat ik moe was; net een verhuizoing in de benen, alle dingen die op je af kunnen komen bij de verwerking van alles (waar je bij H&B dus erg mee bezig bent), weekend weg... Kortom.... Eigenlijk allemaal erg logisch. Weet ik zelf ook wel maar het voelt vaak zo knudde. Dingen die ik 'vroeger' dus wel deed en/of kon lukken nu niet meer zo makkelijk, zijn niet meer o vanzelfsprekend. Mijn lijf heeft veel en veel meer tijd nodig om te herstellen van inspanning dan vroeger. En dat is dus wat me zo kwaad, verdrietig en onmachtig doet voelen.
Later in de kleedkamer met een 'lotgenootje' staan praten en daar kwamen de waterlanders alweer tevoorschijn. 's Middags tijdens de groepsbijeenkomst alweer en nu nog zitten de tranen hoog. Net ook nog een meiltje gehad dat er iemand van de creatiefgroep van de lotgenotengroep is overleden... Idd.... Aan kanker... Maakt het er allemaal niet echt beter op... kl*teziekte..
Ik denk dat ik om te beginnen vanavond maar eens heel vroeg naar bed ga. Morgen nieuwe ronde nieuwe kansen...

Het lijkt nog niks...

... maar het begin is er. Gisteren een paar dozen uitgepakt. Als je mijn kuntselkamer ziet geloof je er waarschijnlijk niks van want er is amper te zien dat er dozen weg zijn maar toch... IK weet het en dat is genoeg. Tijdens het uitpakken zie ik ook meteen dat alloe dozen die op mijn kamer staan helemaal niet allemaal van mij zijn... Er is hier van alles gedumt. Ja, zo lijkt het net of ik erg veel spulletjes heb maar een kwart is van de anderen.. Dan nog heb ik veel spullen hoor hahaha.

Opruimen van spullen is ook meteen ruimte maken in je hoofd. En dat was wel een beetje nodig. Ben de laatste dagen weer een beetje aan het malen. Op een van de themamiddagen van H&B was een oncoloog. De dingen die hij vertelde maakte me niet echt vrolijk. Hij vertelde dat 1 op de 3 mensen kanker krijgt. Maar ook dat de helft daarvan overleeft. Dus de andere helft niet..... Onze groep is 10 man groot. En dan ga je tellen en delen... En dat is eng.... Heel erg eng.... Natuurlijk moet ik mijn denken daar niet teveel door laten beïnvloeden maar toch.... Al met al kan ik er niet omheen dat ik wel tot die 1 op de 3 hoor die kanker heeft gekregen.... En wie garandeert me dat ik aan de goeie kant van de 50% sta..... Het blijft een k*tziekte die buiten alle lichamelijke ongemakken ook veel geestelijke nare dingen met je doet...

Ik ga verder met opruimen.... In mijn knutselkamer èn in mijn hoofd...

Slaaaaaap...

Had ik het er vanmorgen nog over dat ik wel een uur zou willen dobberen bij H&B... Alsof ze me gehoord hebben... Er waren nu minder mensen dan gewoonlijk en we besloten toen maar dat we met de groep die er nu was in z'n geheel gingen zwemmen. Ik heb dus ruim 3 kwartier in het water gedobberd. heerlijk hoor. Warm water, lekker rustig en ontspannen liggen drijven.
Toen ik thuis kwam was ik moe...  Was ik gisteren al en vanmorgen ook. Maar toen ik gezwommen had was ik gaar. Na het eten ging ik 'even een uurtje' slapen.... Werd pas om 10 uur  vanavond wakker..... En nu zit ik al weer te knikkebollen dus ik kruip er weer lekker in.

Truste allemaal, slaap lekker.